سال 86 هم تموم شد و یه ساله پر از تیرگی و نگونبختی دیگه برای این مردم بینوا شروع شد. البته رسم بر اینه که سال نو رو تبریک بگیم، بهم sms های باحال بدیم.. بپریم بالا پایین.. بزنیم تو سرمون.. و خیر سرمون خوش باشیم. اما آدم تو تلویزیون یه چیزایی میبینه که واقعا سرش درد میگیره….
بعد از سالتحویل، طبق روال همهی سالهای کودکی و نوجوانی و جوانی من، سخنرانی مردی برای تمام شبکهها به نحو احسنالحالی اجرا شد و بعد از اون هم نرخ بیکاری توسط استاد ارجمند، آقای دکتر… فیلسوف… شاعر… نویسنده… نمایشنامهنویس… محقق… پژوهشگر و انرژی هستهای حق مسلم ماسته معاصر… پرزیدنت احمدینژاد، تکرقمی شد.
از زر زرهای اینا که بگذریم، آزار دهندهترین چیز برای من اینه که عید مثلا باستانی و ایرانیمون هم با جملات عربی شروع میشه…( یا مقلبالمتقلبا و المدبرالمتدبرا والحسن و الحسین و صلوات بر هرچی عرب.)
اقدام شبکه 4 هم که واقعا در نوع خودش بینظیر بود. سر سال تحویل داشت تواشیح پخش می کرد… وقتی یه مشت عرب، مملکت رو تسخیر کرده باشند همین میشه دیگه…
آخه این نوروز کجاش ایرانیه؟
تا وقتی ایران از شر این اعراب کثافت خلاص نشده، واسه من هیچ نوروزی معنی نداره…
